Auteur Archief

 

Heerlijk sushi gegeten bij een sushi trein, dit zouden ze in Nederland ook meer moeten hebben. Je ziet alles voorbijkomen en pakt gewoon waar jij zin in hebt. Dit was de laatste avond in Kyoto, een erg fijne plaats.

image

 

De volgende verblijfplaatsen waren totale uitersten. Van een verblijf op de heilige berg in een tempel met monniken en de volgende dag naar de op twee na grootste plaats van Japan Osaka.

Van Kyoto moest ik aardig wat overstappen op verschillende treinen. Het laatste stuk ging je omhoog met een kabeltrein. En toen met de bus naar mijn tempel. In de trein kwam ik in gesprek met een Japanner die naar Koyasan ging om het Shingon boedhisme verder te leren en ook les te kunnen geven. Hij kon me meteen helpen met overstappen en ook belangrijk op tijd uitstappen. Ik ging naar een heilige plaats waar een boedhist priester vroeger een nieuwe vorm van boedhisme heeft geintroduceerd. Hij wilde een plaats vinden op een afgelegen plek in de bergen om deze vorm in alle rust te bestuderen. Nou dat is gelukt. Het dorp ligt in de bergen omgeven met bos en heel veel tempels waar de monniken verblijven. Ik verbleef in Sho-josin, ook hier word je verwelkomd door monniken en zij wonen daar ook.

Eerst ging ik de omgeving verkennen met een audioguide die je kon lenen bij het informatie centrum. Zo leer je ook nog wat in plaats van alleen maar kijken naar Japanse tekens. Alle boedhisten in dit dorp zijn verplicht je te helpen en ze kunnen Engels, wat erg fijn was toen ik een klein taalprobleem had om iets te eten te bestellen in een klein plaatselijk tentje. Hij regelde meteen alles en vertelde meteen wat over deze plaats.

Ik heb de grootste begraafplaats bezocht die ik ooit heb gezien met vele beroemde oudheden die hier liggen begraven. Het lag prachtig in de bossen en voelde heel vredig om hier te wandelen. Op het einde van de wandeling kwam je bij de tempel van de beroemde monnik Kobo Daishi, hij ligt hier begraven. In de kelder loop je door tunnels met duizenden lantaarns.

Daarna naar een plek met weer veel tempels, maar toch blijven sommige heel indrukwekkend. Hier is ook het trainingscentrum waar monniken nu het boedhisme leren. Wat me opvalt is dat veel tempels afbrandden of door een storm of aardbeving zijn vergaan en weer opnieuw zijn opgebouwd. Dit is wat je elke keer leest over een tempel.

Aan het einde van de middag mijn kamer opgezocht. Wauw! Hier had wel wat langer kunnen verblijven maar een tempelbezoekje bij monniken is niet goedkoop helaas. Ik kwam helemaal tot rust met een kopje groene thee al genietend van de rust en het uitzicht. Daarna lekker ontspannen in het heetwaterbad. En toen werd ik geroepen voor het diner. Een vegetarische maaltijd met heel veel dingetjes waarvan ik geen idee had wat het was. Ik heb van alles wat geprobeerd, ik ben niet zo n tofu fan maar dit was wel ok. Ik heb zeker genoten van alle gekke dingetjes maar ik hoef het niet elke dag. Ik wilde vroeg slapen omdat je om half 6 op moest voor de ochtend ceremonie. Ik had ook verwacht dat ik heerlijk zou slapen in zo n kamer maar helaas, het was heel ontrustig.

In de ochtend luidde de monnik de bel om te laten weten dat het tijd was voor de ceremonie. Er werd gebeden en gezongen en na een tijd kwam je bijna in een soort trance terecht ware het niet dat mijn voeten begonnen te slapen van die kleermakerszit. Na de ceremonie kregen we ontbijt wat weer bestond uit veel onbekende dingetjes en rijst met miso soep. Ik vond de hele ervaring mooi om mee te maken en de plaats is prachtig. Maar ik had gehoopt iets uitgeruster weg te gaan.

 

image

image

image

image

image

image

image

image

 

Osaka

Via allerlei verschillende treinen kwam ik aan bij mijn hostel in Osaka, dit hostel is op de 10e verdieping van een groot gebouw dus in de avond had ik een mooi uitzicht over Osaka. Maar in de middag ondanks dat ik echt moe was wilde ik toch wat van Osaka zien en ging naar het meest bekende gebied waar je kunt shoppen en waar het uitgaansleven is. Op de kaart zag ik dat ik moest uitstappen bij Namba station, op de kaart lijkt alsof je er dan bent. Maar er staat niet bij er ongeveer 15 uitgangen zijn via ondergrondse gangen en ik dus geen idee had waar ik was toen ik boven kwam. Naar een aantal gangen en uitgangen werd ik geholpen door een japanner. Als je hier een beetje zoekend om je heen kijkt wordt je al aangesproken of ze je kunnen helpen. En toen kwam ik in de bekende straat met veel grote billboards, lichten, muziek enz. Vanochtend was ik nog in een rustige heilige plaats en dan sta je in een keer in een mega drukke winkelstraat waar van alles om je heen gebeurd. De winkelstraten zijn eindeloos hier, en na rustig een kopje koffie te hebben gedronken en mensen kijken ben ik terug gegaan. Ik was op voor vandaag en hoopte dat ik beter zou slapen die avond. Want de volgende dag ging ik door naar Hiroshima.

 

image

 

image

 

 

image

 

image

 

image

 

image

 

 

 

 

 

 

 

Mijn locatie .

Comments 2 Reacties »

 

Een van de dingen die ook bovenaan mijn wensenlijstje stond was het Bamboo forest 15 minuten met de trein van Kyoto vandaan. Ik had afgesproken met Leah uit Amerika om daar samen naar toe te gaan. Je voelt je in een keer heel klein als je daar door heen loopt. Heel indrukwekkend en het heeft iets magisch.

image

 

image

image

 

Na het Bamboo forest kwamen we aan bij de ingang van het Monkeypark. We hadden er van gehoord maar wisten niet of het de moeite waard is om entree voor te betalen. Je moet contstant afwegen bij een tempel of atractie of het je geld waard is om naar binnen te gaan. Uiteindelijk waren we toch wel erg nieuwsgierig en zijn we naar binnen gegaan. We moesten eerst een hele wandeling naar boven maken. En onderweg werden we constant gewaarschuwd wat we vooral niet moesten doen. We begonnen ons toch wel een beetje zorgen te maken of deze wilde apen wel zo vriendelijk zijn. En dan ben je bijna boven en zie je de eerste aap in het wild lopen, en plotseling realiseer je je dat ze overal om je heen zitten. Toch heel anders dan een dierentuin, nu zie je ze in een natuurlijke omgeving en lopen ze vlak langs je heen. In een afgesloten ruimte kon je ze voeren. En er was verder een mooi uitzichtpunt over Kyoto. Vooral de kleine aapjes waren erg schattig. We hebben heel veel foto s gemaakt. Daarna langs een rivier opgelopen, het is een mooie omgeving en even wat anders dan tempels. Ik ben toen terug gegaan want ik had aan het einde van de middag afgesproken met Carmen uit Engeland om een Geisha tour te doen.

 

image

image

image

image

image

 

image

image

 

Aan het einde van de middag ging ik samen met Carmen met de metro naar het Gion district, dit is het Geisha gebied van Kyoto. We hadden van iemand uit het hostel gehoord over een tour waarbij ze vertellen over de Geisha s. Het blijkt dat in Kyoto de echte Geisha s zichzelf Geikos noemen om zich te onderscheiden van de neppe Geishas die zich zo voordoen. De training voor Geiko duurt vier jaar en tot die tijd noemen ze zichzelf Maiko. Je kan ze herkennen aan de achterkant en Maikos hebben een minder groot kapsel met eigen haar. De Geiko heeft een soort rugzakje op de achterkant en een Maiko een lang smal kleed dat naar beneden hangt. Een Maiko die net start mag alleen de onderkant van de lip rood maken en later pas beide lippen. Ze moeten allerlei trainingen doen als traditionele dans, muziek, zingen en manieren leren hoe je thee serveert enz. Ondertussen waren we om ons heen aan het kijken of we er toevallig een zouden zien. En tijdens de tour schoot er een Maiko voorbij, natuurlijk was ik te laat voor een foto en had alleen vaag haar achterkant. Ze houden er niet echt van om gefotografeerd te worden dus ze lopen snel voorbij. Hierna waren we nog meer gefocust op de omgeving of we er nog een zouden zien. De tour was door schattige straatjes waar de Geikos en Maikos leven en langs theehuizen. Op het einde van de tour zagen we plotseling weer twee Maikos uit een gebouw komen en ze liepen weer zo snel weg dat ik weer alleen de achterkant heb weten te fotograferen maar we hebben ze gezien.

 

image

image

image

 

Na de culturele tour was het tijd voor wat entertainment. We gingen uit eten Ninja Style. Een thema restaurant, ik had al wel gehoord van een hospital thema maar nog niet van een ninja thema. Het was erg grappig, we werden door een donkere tunnel geleid en plotseling kwam een ninja tevoorschijn die bracht ons naar onze tafel in een grot setting. Het eten was voor ons reizigers wel duur dus we hebben het goedkoopste genomen. Ondertussen zette een ninje een decoratie stukje op tafel neer met zwarte ninja sterren. En we waren ons echt aan het afvragen of je die ninjasterren kon eten of niet. Ze zagen er namelijk niet eetbaar uit maar het bleken een soort crackers te zijn. Wat een orginele manier om een voorafje te presenteren. Het eten was super en tijdens het eten kwam de Magic Ninja een paar magic trics laten zien. Het hele concept van een ninja restaurant met entertainment van een Magic ninja was zo grappig. Dit is ook echt iets typisch Japans.

image

image

image

image

image

image

image

 

De volgende dag ging ik een tripje naar Nara maken. Een park waar herten vrij rond lopen en weer veel tempels en shrines. De herten worden door boedhisten gezien als de boodschappers en zijn heilig.

image

 

Ook hier werd je gewaarschuwd voor wat ze allemaal wel niet konden doen als je niet uit kijkt. Maar zeg nou zelf, zo n schattig hertje?

image

image

image

 

In de vijver zag ik voor het eerst een schildpad. Ook dit dier is heilig voor boedhisten en staat voor een lang leven.

image

 

Had ik al gezegd dat ze heel erg van groene thee houden?

 

 

Die dag weer zoveel gewandeld, ik ben nu helemaal klaar om de Nijmeegse vierdaagse te lopen. In de avond twee Amerikanen ontmoet en samen in een curry restaurant gegeten en voor het eerst een rijst maaltijd geprobeerd met rauwe tonijn en een rauw ei eroverheen.

Vandaag is mijn laatste dag in Kyoto, ik ben in de ochtend naar een markt geweest waar je weer veel gekke dingen kon uitproberen. Daarna nog even bij een tempel en een park geweest maar daarvoor moest je weer tien trappen omhoog dus toen vond ik het wel genoeg voor vandaag aangezien het ook weer erg warm is. In de avond ga ik voor het eerst een sushi trein bezoeken (dan zit je aan een tafel waar de sushi op een lopende band voorbij komt) samen met Jan en Steven de Amerikaan dus dat wordt een mooie afsluiting van deze  fijne dagen in Kyoto



Mijn locatie .

Comments 3 Reacties »

 

意ぉヴぇきょと oftewel I love Kyoto

Vermoeid kwam ik aan in Kyoto bij mijn hostel wat er erg gezellig uitziet. Omdat ik nog niet kon inchecken toch maar van het moment gebruik gemaakt en de beroemde rode Tori s bezocht. Onderweg in de trein ontmoette ik een Amerikaan en een Chinese die allebei in Japan wonen om Japans te studeren. Met hen samen gelopen naar Fushimi Inari taisha schrine, dit zijn 1000 rode poorten in een weg omhoog naar een uitzichtpunt. Als je onder een Tori doorloopt betekent dit de weg tussen de levenden en doden (geestenwereld). Het is een soort scheiding naar een heilige plaats.  Wij zijn uiteindelijk tot halverwege gelopen en gestopt bij een vijver met een begraafplaats waar je voor heel veel geld jezelf kunt laten begraven. En als je je naam wilt op een van de Tori s dan kun je dit ook laten doen voor heel veel geld. Ondertussen kreeg ik de nodige tips over Kyoto en waar ik zeker naar toe moet. Aan het einde van de middag naar mijn hostel om het lekker rustig aan te doen. Tijdens het eten ontmoette ik een Australier en Jan uit Zwitserland. Erg gezellig om weer omringd te zijn door reizigers die ook allerlei avonturen beleven. Afgesproken met Jan om de volgende dag te gaan tempelhoppen met de fiets. Dit is de eerste keer dat ik een stad ga verkennen met fiets dus lijkt me erg leuk.

 

 

image

 

 

 

 

image

image

image

image

 

De volgende dag fietsen geleend van het hostel en op pad naar de meest beroemde tempel van Kyoto Kinkakuji Temple. Dit is een gouden tempel aan het water waar ik al heel veel plaatjes van heb gezien. Onderweg kwamen we al veel tempels tegen, nu snap ik de term tempelmoe waar sommigen het over hebben. Na een tijd zie je zoveel tempels dat het niet echt meer bijzonder is. We reden door een park waar bezig waren met een honkbaltraining, dit is een erg populaire sport in Japan. Het was leuk om te zien wat japanners doen op een zondagmorgen en het was lekker rustig op de weg. Ik vind het een erg leuke manier om de plaats te verkennen. De tempel was mooi en de omgeving erg rustgevend en vredig. Je kon natuurlijk weer van alles doen om je wensen te laten uitkomen. En er waren de nodige winkeltjes waar je delicatessen kon proberen. Op hartig gebied vind ik veel dingen erg lekker maar de zoete lekkernijen zijn niet zo mijn ding. Jan had al heel wat ijssmaken geprobeerd als zwarte sesam, sojabonensmaak en tofoe smaak. Dat is echt niet aan mij besteed. Na de tempel hebben we een zen tuin bezocht met prachtige waterlelies overal. Natuurlijk moesten we net als alle andere toeristen hier even een typische Japanse foto maken. Dit is hoe bijna elke Japanner op de foto gaat overal.

 

image

image

 

image

 

image

image

image

 

image

 

Na deze twee bekende bezienswaardigheden nog veel meer tempels bezocht, groot en klein en in verschillende kleuren. En langs het path of Philosophy gefietst, een bekend pad langs het water en jawel nog meer tempels. Geeindigd bij het gion district waar ook het uitgaansleven is en waar de geisha s wonen maar had de energie niet meer om dat te gaan verkennen. Dat zou later nog wel komen.

 

image

image

image

image

image

image

image

image

 

In de avond was er een soort van een noodle avond. Via een bamboo constructie word noodles in de halve pijpen gegoten zodat het met het water naar beneden glijdt. Onderweg kun je met je eetstokjes de noodles eruit vissen. Je kommetje kun je vullen met allerlei verschillende groentes en vlees. Samen met wat sojasaus of een currysaus was dit een erg lekkere maaltijd. Ook voor de eerste keer een typisch Japans dessert geprobeerd. Gladde glibberige rijstballetjes met zoete zwarte bonensaus en een beetje sesampoeder. Ik heb daar maar geen foto van gemaakt want het ziet er niet aantrekkelijk uit. Maar na voorzichtig proberen vond ik dit best lekker smaken. De hele dag fietsen was erg vermoeiend dus na nog even kletsen in het hostel en plannen maken voor de dag erna toch weer vroeg naar bed. Ik ben blij dat ik nog een paar dagen blijf want ik vind Kyoto een erg leuke stad en het hostel is super voor contacten met andere reizigers.



Mijn locatie .

Comments 2 Reacties »

 

Volgende bestemming met de trein naar Nagoya. Vandaar wilde ik een dag later het binnenland van Japan gaan verkennen in Takayama en Kanazawa. In deze plaatsen zijn er nog oude tradionele delen van Japan te zien zoals Samoerai en Geisha wijken, kastelen en prachtige Japanse tuinen.

Eerst weer in de shin-kansen trein, onderweg begon ik me echt een avonturier (een avonturier die gebruikt maakt van comfortabele treinen, dat wel) te voelen op weg naar weer een nieuwe bestemming met nieuwe belevenissen. Ik begin al aardig te wennen aan deze leefstijl. Eenmaal in Nagoya was al snel duidelijk dat ik weer in een grote stad was beland. Lange wegen en grote kruisingen en de warmte kwam je weer tegemoet. Al sjouwend met mijn backpack op naar mijn Ryokan, gelukkig was deze makkelijk te vinden. Omdat je pas later kunt inchecken ga je ondanks dat je moe bent toch de stad verkennen en zo loop je al snel weer de hele middag. Ik heb ondertussen de noodlesoep ondekt, heerlijk zo n zoute soep met verse groente en vlees. Het was weer op goed geluk en met gebaren bestellen bij de automaat.  Ik vind Nagoya geen bijzondere stad op een paar gebouwen na en ben blij dat ik er maar een nacht zou blijven. De ryokan was wel er fijn met een mooie tuin en weer een onsen waar ik die avond weer lekker in heb gebadderd.

 

image

 

image

image

 

 Takayama

De volgende dag twee uur met de trein richting Takayama, onderweg was het een prachtige rit langs wateren, bergen en wilde rivieren.

 

 

image

image

 

In Takayama aangekomen was al snel duidelijk dat ze hier ook een bekend symbool hebben. Een monkeybaby die ze kleine kinderen geven. De rode kleur is om de boze geesten te verjagen, en het heeft geen gezicht zodat het kind zijn eigen emoties kan ontdekken

image

 

Via een kleine markt kwam ik bij de oude Japanse traditionele wijken terecht waar de Sake werd gebrouwen.

image

image

image

image

 

 Kanazawa

In de middag ging ik met de trein door via Toyoma naar Kanazawa. Daar ingecheckt bij mijn Ryokan. Het was wel erg rustig hier en ook hier zijn weinig westerse toeristen.

image

 

In de avond nog even over de markt gelopen met weer veel soorten vis. Lekkere sushi gevonden en meegenomen naar mijn ryokan. De volgende dag met een loop bus als eerste uitgestapt bij de Geisha district met oude huisjes waar de geishas woonden. Er werd een fotoshoot gehouden van een geisha, dat maakte het plaatje wel compleet.

image

image

image

 

Daarna naar het kasteel, daar heb ik een rondleiding gehad en ook weer wat geleerd die dag hoe ze zich verdedigden in die tijd.

image

 

Na het kasteel naar een plek waar ik me erg op verheugde, een van de mooiste tuinen van Japan. En ik vond het prachtig hier, ik houd van de vredige riviertjes en wateren omringd met mooie groene bomen en stenen.

image

image

image

image

image

Op deze zonnige dag had ik wel zin in een ijsje, ik probeerde hem duidelijk te maken dat ik een gewoon ijsje wilde maar kreeg er een met groene thee smaak. Ik houd van groene thee maar in ijsvorm toch iets minder. Zo heb je bij automaten ipv hete koffie en thee ook een koude versie.

image

Na de tuin was ik al aardig uitgeput van alle indrukken en ben even lekker blijven zitten in bus met airco. Uiteindelijk toch naar het Samoerai district met de straten waar de Samoerai leefden. Daar heb ik ook een oud samoerai huis bezocht, ik had ook wel zo willen leven toen ik huis maar vooral de prachtige tuin zag die erbij hoorde. Dit is wat ik met voorstelde van Japan, van die papieren houten schuifdeuren met een prachtige tuin. Dit doet me denken aan het deel van de Karate kid waar ze in Japan zijn, dit vond ik als kind al interessant en mooi in combinatie met oosterse vechtsporten en tradities.

image

image

image

image

image

image

image

 

Na deze dagen ben ik wel uitgeput en blij dat ik nu even wat langer in Kyoto verblijf om even bij te komen. Dit waren een aantal dingen van Japan die ik graag wilde zien maar vind het nu ook wel leuk om wat meer contact met andere reizigers te hebben. Onderweg met de trein besef ik af en toe waar ik mee bezig ben en dat ik iets doe waar ik zo lang naar toe geleefd heb. Ook al begin ik erg vermoeid te raken, dan denk ik weer terug naar twee jaar geleden. Toen kon ik hier letterlijk alleen maar van dromen, en raakte ik al uitgeput van iets te eten maken. En nu ben ik gewoon in Japan aan het rond reizen en zie elke dag nieuwe dingen en geniet volop van dit geweldige avontuur. Ik voel me hierbij nog steeds ondanks dat het ver weg is erg gesteund door mijn lieve vrienden en familie. Even een geluksmomentje dat ik graag met jullie wil delen.

LEEF NU!

Mijn locatie .

Comments 3 Reacties »