Ik werd uitgerust maar wel weer veel te vroeg wakker en had in het hostel eens een normaal ontbijt met ei en broodjes. Ook wel weer lekker hoor. Nu was het een snelle trein naar Hiroshima, en voor het eerst zag ik toen ik uit het raam keek dat deze heel snel gaat. Je voelt het niet en het reist heel comfortabel en in twee uurtjes heb je een grote afstand overbrugt. Hiroshima staat bekend om het peace memorial park en daar ging ik als eerste een bezoekje aan brengen. Na een stukje met de tram kwam je als eerste bij het A bomb dome. Het enige wat echt over is van wanneer de atoombom Hiroshima heeft verwoest.

 

 

Vervolgens loop je door het peace memorial park met gedenkbeelden en gebouwen. Met als voornaamste boodschap, dit nooit meer. Geen oorlog meer maar vrede op aarde. Het voelt heel gek om hier te lopen want langzaam begin je je bewuster te worden van wat hier heeft plaats gevonden. In het peace memorial museum wordt alles pas echt duidelijk. Ik heb me nooit zo bezig gehouden met dit stukje geschiedenis maar ik had een brok in mijn keel toen ik daar liep. Ik was blij dat ik goed geslapen had anders zou ik janken zijn uitgebarsten.

Op 6 augustus 1945 om 8.15 uur viel de allereerste atoombom op Hiroshima en heeft alles binnen een straal van 2 kilometer in een klap verwoest. Dit heeft ongeveer 140.000 duizend levens gekost. Waaronder veel onschuldige burgers en studenten die in die tijd in Hiroshima leefden. Het is onvoorstelbaar dat 1 bom een hele plaats in een klap weg kan vagen. En iedereen die het had overleefd had zware brandwonden omdat de bom alles verbrandde in de omgeving. Als je door het museum loopt zie je ook fotos van kinderen met de meest vreselijke brandwonden. En als je dat hebt overleefd dan is er nog de hoge radioactiviteit waar later veel mensen aan dood gingen door inwendige bloedingen, gezwellen en tumoren en leukemie. Ook daar zie je vreselijke plaatjes van. Maar het begin van het museum maakte op mij de grootste indruk, gewoon dat je stilstaat bij het feit wat er is gebeurd in de plaats waar jij nu bent. Ik hoorde het al van veel reizigers maar deze omgeving is inderdaad indrukwekkend. En dan wordt nog even duidelijk gemaakt dat er nog steeds atoomwapens zijn in de wereld. Dat is toch een angstig idee.

 

 

Na het peace memorial park waar ik echt even ontdaan uitkwam was het tijd voor iets luchtigers. Ik geef er niet zoveel om maar hoorde van meerdere reizigers dat je het moest meemaken. Honkbal! De populairste sport in Japan. En Hiroshima heeft een nieuw stadium waar die middag de thuisploeg speelde. Dus ik ging ze eens even aanmoedigen. GO Hiroshima Carps. Een geweldige sfeer met veel liederen en geklap met twee plastic baseball stokjes. Bij de 7e inning werden ballonnen opgeblazen en losgelaten. Ze hadden helaas verloren met 1 puntje. Wel fijn dat ik de meeste spelregels kende, een leuke ervaring om mee te maken.

 

 

 

 

De volgende dag ging ik met de trein en boot naar Miyajima Eiland. Dit eiland staat bekend om de beroemde grote rode tori vlakbij het eiland in het water. Hier heb ik alle vele plaatjes van gezien, ik kwam er als snel achter dat om een foto te nemen rechtvoor die tori je uren in de rij moest staan. En het was een zondag dus veel Japanners waren hier op stap. Dan maar van de zijkant en ook hier lopen herten vrij rond en als je niet uitkijkt ben je je kaart van het eiland kwijt want ze eten alles die beesten.

image

 

Je kon lekker rondslenteren langs de kade, het ziet erg gezellig uit met eettentjes en winkeltjes. Er waren parken en natuurlijk tempels. Bij een van de tempels was een pad met alleen maar boedhas om je heen.

image

Het eiland was groter dan ik dacht en je om het uitzicht te bewonderen kon je of de kabelbaan nemen of een hikingtrail doen. Ik twijfelend moest weer de uitdaging aangaan van mezelf en koos voor de hikingtrail, wat is nou 3,5 kilomter? Dat was dus 1,5 uur alleen maar trappen omhoog! Er kwam geen einde aan en ik heb weer zoveel gezweet, dit keer had ik graag tien van die handoekjes willen hebben die Japanners bij zich dragen. Mijn servetjes waren echt niet meer genoeg. Het valt me op dat in Japan alle vrouwen altijd op hoge hakken lopen zelfs op uitstapjes, echt overal. Ik dacht tijdens het wandelen, als ik nu een vrouw met hoge hakken tegenkom dan wordt ik gek. Want de paden waren best stijl en de trappen soms moeilijk te beklimmen. Het was wel echt een mooie wandeling. Soms ga je alleen voor het uitzicht maar dit was tijdens het wandelen al adembenemend.

image

 

Uiteindelijk kom je dan bij het uitzichtpunt aan. YES! Dan wordt er ook nog een soort overwinningsmuziekje gedraait daar, dat maakt de ervaring compleet haha. En overal in Japan zijn drankautomaten, zelf op de top van een berg. Wat was ik blij om te genieten van het uitzicht met een koel blikje cola

image

 

Natuurlijk moest ik ook weer lopend naar beneden om de ervaring compleet te maken en de kabelbaan was heel duur, dat ook. Weer heel veel zweten en af en toe bijna onderuit glijden maar uiteindelijk heelhuids weer beneden aangekomen. Je ziet het niet goed op onderstaande foto maar mijn hempdje, haar en lichaam is nat van het zweet. Wel supertrots op mezelf en wat zal ik in topconditie terugkomen.

 

image

 

Ik heb bij een van de winkeltjes een handoekje gekocht om eindelijk het zweet van mijn voorhoofd te kunnen vegen. Ik begin me stapje voor stapje aan te passen aan de Japanse cultuur. Dit handoekje zal me altijd herinneren aan de zware hiking trail op Miyajima. Na nog wat lokale hapjes te hebben gegeten terug met de boot en naar mijn hostel om eens uitgebreid te douchen. Onderweg naar de boot liepen er Japanners verkleed als Samoerai krijgers.

image

Nu met een lichte hoofdpijn zit ik achter de computer te typen maar het was weer een geweldige dag. De tijd gaat snel en ik ga nu het laatste gedeelte van mijn reis in. Morgen naar het zuidelijkste puntje van Japan en dan als het weer goed blijft naar het sub tropische eiland Yakushima, waar je ook weer veel kunt wandelen. Ik bestudeer van te voren wel even hoe stijl het omhoog gaat voordat ik nog aan een hike begin.

 

Mijn locatie .

4 Reacties op “Hiroshima”
  1. Mama zegt:

    Lieve Manja,

    Toen ik jouw verhaal las over die geweldige hiking trail werd ik al moe. Blijkbaar ben je geen vrouw tegen gekomen met hoge hakken want het gaat nog goed met je.
    Toen ik vanmorgen in jouw boek over Hiroschima las dacht ik al dat dit een enorme indruk moet maken want dan sta je er veel bewuster bij stil zeker als je de foto’s ook nog eens ziet. Ik kan me voorstellen dat je daarna we leven iets heel anders moet gaan doen en bij het het kijken naar honkbal kun je in ieder geval zitten. Ik weet niet hoeveel energie je toe verbruikt hebt met het aanmoedigen!!!!
    Goede reis verder naar het zuiden, misschien ook iets meer relaxen.
    Heel veel liefs en een lekkere lik van Borea
    Mama
    Al je foto’s zijn trouwens weer gewelding. Wat een indrukwekkende natuur toch overal.

  2. Floor zegt:

    OOO Manja, het hele Hiroshimaverslag, wat zal dat een indruk bij je achter laten. Het is zo’n een ver-van-m’n-bed-gebeuren, maar jij hebt daar gewoon gestaan. Onbegrijpelijk wat mensen elkaar aan kunnen doen……heftig hoor.
    Joh en de hiking….we hebben toch goed geoefend op de Duivelsberg….ha ha hi hi. Maar goed dat jij zo sportief aangelegd bent, ik zou dat allemaal nooit trekken.
    Vreemd of niet al over de helft van je reis, wat vliegt de tijd. Kunnen we wel binnenkort weer heerlijk daten en bijkletsen.
    Ik denk veel aan je. Dikke kussssss van mij en ook van Eric en een lik van Diesel en Heppie!!

  3. Ronald Dolly zegt:

    Hi Manja,

    Indrukwekkend verslag, schitterende foto´s weer!
    Je Kyoto-kaart is aangekomen! bedankt!

  4. Patricia zegt:

    Hey Manja!
    Echt super om je verhalen te lezen, het ziet er zo mooi uit allemaal!
    Ik lig dubbel om die foto met dat hert! Haha geweldig!
    Geniet er goed van meis!
    Xxx patries

  5.