Heerlijk sushi gegeten bij een sushi trein, dit zouden ze in Nederland ook meer moeten hebben. Je ziet alles voorbijkomen en pakt gewoon waar jij zin in hebt. Dit was de laatste avond in Kyoto, een erg fijne plaats.

image

 

De volgende verblijfplaatsen waren totale uitersten. Van een verblijf op de heilige berg in een tempel met monniken en de volgende dag naar de op twee na grootste plaats van Japan Osaka.

Van Kyoto moest ik aardig wat overstappen op verschillende treinen. Het laatste stuk ging je omhoog met een kabeltrein. En toen met de bus naar mijn tempel. In de trein kwam ik in gesprek met een Japanner die naar Koyasan ging om het Shingon boedhisme verder te leren en ook les te kunnen geven. Hij kon me meteen helpen met overstappen en ook belangrijk op tijd uitstappen. Ik ging naar een heilige plaats waar een boedhist priester vroeger een nieuwe vorm van boedhisme heeft geintroduceerd. Hij wilde een plaats vinden op een afgelegen plek in de bergen om deze vorm in alle rust te bestuderen. Nou dat is gelukt. Het dorp ligt in de bergen omgeven met bos en heel veel tempels waar de monniken verblijven. Ik verbleef in Sho-josin, ook hier word je verwelkomd door monniken en zij wonen daar ook.

Eerst ging ik de omgeving verkennen met een audioguide die je kon lenen bij het informatie centrum. Zo leer je ook nog wat in plaats van alleen maar kijken naar Japanse tekens. Alle boedhisten in dit dorp zijn verplicht je te helpen en ze kunnen Engels, wat erg fijn was toen ik een klein taalprobleem had om iets te eten te bestellen in een klein plaatselijk tentje. Hij regelde meteen alles en vertelde meteen wat over deze plaats.

Ik heb de grootste begraafplaats bezocht die ik ooit heb gezien met vele beroemde oudheden die hier liggen begraven. Het lag prachtig in de bossen en voelde heel vredig om hier te wandelen. Op het einde van de wandeling kwam je bij de tempel van de beroemde monnik Kobo Daishi, hij ligt hier begraven. In de kelder loop je door tunnels met duizenden lantaarns.

Daarna naar een plek met weer veel tempels, maar toch blijven sommige heel indrukwekkend. Hier is ook het trainingscentrum waar monniken nu het boedhisme leren. Wat me opvalt is dat veel tempels afbrandden of door een storm of aardbeving zijn vergaan en weer opnieuw zijn opgebouwd. Dit is wat je elke keer leest over een tempel.

Aan het einde van de middag mijn kamer opgezocht. Wauw! Hier had wel wat langer kunnen verblijven maar een tempelbezoekje bij monniken is niet goedkoop helaas. Ik kwam helemaal tot rust met een kopje groene thee al genietend van de rust en het uitzicht. Daarna lekker ontspannen in het heetwaterbad. En toen werd ik geroepen voor het diner. Een vegetarische maaltijd met heel veel dingetjes waarvan ik geen idee had wat het was. Ik heb van alles wat geprobeerd, ik ben niet zo n tofu fan maar dit was wel ok. Ik heb zeker genoten van alle gekke dingetjes maar ik hoef het niet elke dag. Ik wilde vroeg slapen omdat je om half 6 op moest voor de ochtend ceremonie. Ik had ook verwacht dat ik heerlijk zou slapen in zo n kamer maar helaas, het was heel ontrustig.

In de ochtend luidde de monnik de bel om te laten weten dat het tijd was voor de ceremonie. Er werd gebeden en gezongen en na een tijd kwam je bijna in een soort trance terecht ware het niet dat mijn voeten begonnen te slapen van die kleermakerszit. Na de ceremonie kregen we ontbijt wat weer bestond uit veel onbekende dingetjes en rijst met miso soep. Ik vond de hele ervaring mooi om mee te maken en de plaats is prachtig. Maar ik had gehoopt iets uitgeruster weg te gaan.

 

image

image

image

image

image

image

image

image

 

Osaka

Via allerlei verschillende treinen kwam ik aan bij mijn hostel in Osaka, dit hostel is op de 10e verdieping van een groot gebouw dus in de avond had ik een mooi uitzicht over Osaka. Maar in de middag ondanks dat ik echt moe was wilde ik toch wat van Osaka zien en ging naar het meest bekende gebied waar je kunt shoppen en waar het uitgaansleven is. Op de kaart zag ik dat ik moest uitstappen bij Namba station, op de kaart lijkt alsof je er dan bent. Maar er staat niet bij er ongeveer 15 uitgangen zijn via ondergrondse gangen en ik dus geen idee had waar ik was toen ik boven kwam. Naar een aantal gangen en uitgangen werd ik geholpen door een japanner. Als je hier een beetje zoekend om je heen kijkt wordt je al aangesproken of ze je kunnen helpen. En toen kwam ik in de bekende straat met veel grote billboards, lichten, muziek enz. Vanochtend was ik nog in een rustige heilige plaats en dan sta je in een keer in een mega drukke winkelstraat waar van alles om je heen gebeurd. De winkelstraten zijn eindeloos hier, en na rustig een kopje koffie te hebben gedronken en mensen kijken ben ik terug gegaan. Ik was op voor vandaag en hoopte dat ik beter zou slapen die avond. Want de volgende dag ging ik door naar Hiroshima.

 

image

 

image

 

 

image

 

image

 

image

 

image

 

 

 

 

 

 

 

Mijn locatie .

2 Reacties op “Koyasan en Osaka”
  1. Mama zegt:

    Lieve Manja,
    Bijzoinder jouw belevenissen bij de monniken.
    Bij jouw verhaal over alle metro-uitgangen in Osaka moest ik denken aan London waar ik met jou en Rachel ook bij een metrouitgang afgesproken hadden. Toen bleken er ook meer te zijn. Gelukkig is alles toen goed gekomen terwijl dat nog in de moblelloze tijd was.
    Liefs en tot het volgende bericht want dat ga ik nu lezen.
    Mama

  2. Floor zegt:

    Hey lieve Manja, wat lijkt het me een vreemde gewaarwording zo bij de monniken. Je ziet het natuurlijk in films en in één keer zit je zelf daar midden in. Ik heb er gewoon geen woorden voor. Hier gaat het leven gewoon door en doe ik me ding, zoals altijd en dan verheug ik me op jou verslag. Dan besef ik weer dat je gewoon aan de andere kant van de wereld een super groot avontuur aan het mee maken bent, super cool! Heb je het nog goed naar je zin, ik lees in ieder geval geen verveling. Ik ga nu snel je volgende verslag lezen, want naar Hiroshima ben ik zeer benieuwd.
    Dikke kusssssss

  3.