Als je geweldige hoogtepunten hebt meegemaakt kun je ook een keer dieptepunten verwachten. Nou helaas heb ik in Nagasaki ook een klein dieptepunt meegemaakt. Twee maanden geleden was een vulling van mijn voortand afgebroken en opnieuw gefixt. Sinsdien bleef het een beetje gevoelig en af en toe tijdens mijn reis had ik er last van. Gisterochtend toen ik met de bus naar Nagasaki vertrok omdat mijn railpass inimiddels is verlopen begon ik erge tandpijn te krijgen. Ik herkende de pijn en wist dat het niet de goede kant op ging. De rest van de dag in Nagasaki was heerlijk ondanks de tandpijn, door regelmatig te spoelen met koud water ging het wel. Het was een prachtige zondag en het was leuk om te zien dat ze lekker naar buiten gaan met de familie. Eerst waren er weer optredens in de haven van lokale dansgroepen waar ik ondertussen aardig fan van ben geworden, en ook deze waren weer erg energiek en grappig. Daarna in het park bij de haven rondgelopen en wat dim sum op een bankje gegeten. Ondertussen om me heen kijkend hoe iedereen zich vermaakte met voetballen, honkbal, vliegeren, de hond uit laten en vissen. Daarna naar Glover garden waar de Europese invloeden in Nagasaki duidelijk werden. Nagasaki was een handelstad en een tijdje was Nederland het enige land dat in Japan mocht verblijven om te handelen maar daar zou ik later nog naar toe gaan. Na de Europese huisjes en tuinen was er in plaats van een tempel eens een van de weinig overgebleven katholieke kerken. Het katholieke geloof werd vroeger lange tijd verboden.

In de avond ging ik met een kabelbaan naar een uitzichtpunt voor een mooi uitzicht over de stad. Het is een erg gemoedelijke stad en ik voel me hier thuis door de mix van Europa en Japan en gezellig aan de haven. Maar ondertussen begon mijn tandpijn heviger te worden en ik begon me zorgen te maken. Eerst dacht ik dat ik het nog wel kon vol houden tot in Nederland, maar s’ nachts werd al snel duidelijk dat ik toch ech naar de tandarts moest. Na een slapeloze nacht en ondertussen was behalve mijn tandpijn de pijn ook naar boven getrokken en boven mijn lip opgezwollen (en nee hier heb ik geen foto van gemaakt want ik zag er niet uit). Dit was niet goed, en om half zeven ging ik kijken of er al iemand was om mij te helpen. Niemand op, ondertussen FBTO gebeld en melding gemaakt. Er hangt een hangmat in de kamer en even later merkte ik pas op dat er daadwerkelijk iemand in lag. Ondertussen een meid die op de bank in het kantoortje lag te slapen geprobeerd wakker te maken. Jezus wat sliep die vast en ze begreep er helemaal niks van wat ik probeerde duidelijk te maken, ondertussen in tranen van vermoeidheid en pijn. De jongen van de hangmat was ook wakker geworden, een Japans rasta/ hippie type. Hij begreep me gelukkig wel maar kon me niet echt helpen. Ze bleven maar een beetje vaag en zeggen dat de tandarts pas om 10.00 uur open gaat. De meid wilde alweer terug gaan slapen en ik toch echt blijven proberen dat ze iets konden regelen. Ze hebben nog iets op internet opgezocht maar moest helaas echt wachten dus ik verdrietig terug naar bed, wel met twee pijnstillers die ik van hun had gekregen en ik hoopte dat dit sterker was dan de paracetemol. Ik had de avond ervoor zelfs een klein flesje Sake gekocht zodat de alcohol me misschien nog kon helpen om de pijn te verlichten. Na een uurtje weer naar beneden en godzijdank was de aardige baas van het hostel er. En hij kon me gelukkig helpen en wist een tandarts die engels spreekt. Toen hij het ging opzoeken ging de rasta Japanner een vaag verhaal ophangen over toen hij ziek was en hij in de jungle is genezen en hoe de mind en the body work together blabla, ik had hem bijna willen slaan op dat moment. Ik heb nu echt geen medicijnman nodig maar een tandarts! Een combinatie van slaapgebrek en pijn zorgt niet echt voor een rustgevende geest. Uiteindelijk bracht de baas van het hostel mij naar de tandarts om negen uur maar ze gingen echt pas om tien uur open, ongeloofelijk ik dacht dat Japanners zo hard werkten. De tandartsen doen het schijnbaar rustig aan op maandagochtend, er is ook geen noodnummer dat je kunt bellen. Dus om tien uur weer terug, het stadium dat ik me zorgen maakte dat ik in een vreemd land naar een tandarts moest die niet goed engels spreken was ik lang voorbij. Wat ben ik blij dat ik in Japan reis en niet ergens op het platteland in India of Afrika want dan zou ik me wel zorgen maken over de zorg daar. Eenmaal daar ging het vrij snel en via de baas van het hostel kon ik terecht. Na wat uitleg maakte hij een foto en toen werd al snel duidelijk dat er een infectie zat dat zich ondertussen verspreidde. De zenuw was ondertussen afgestorven dus mijn tand voelde ik niet meer godzijdank, de tandarts heeft het opengemaakt en alle rotzooi eruit gestofzuigd. Dat nam de druk ook weg en de zwelling verdween al een klein beetje. Morgen in de ochtend moet ik terug komen voor nog een behandeling en een noodvulling, ondertussen medicatie meegekregen. Ze waren erg aardig daar en geinteresseerd in waar ik al gereisd had. De rekening was gelukkig te betalen maar wat een opluchting dat er iets aan gedaan is en dat het wordt opgelost, al moet ik Nederland ook weer naar de tandarts. Help! nog meer kosten.

Na deze behandeling wilde ik bijna huppelend door Nagasaki, zo opgelucht en geen pijn meer. Wat kun je dan blij zijn en ondanks dat ik wel moe was kon ik toch nog een beetje van de middag genieten. In de middag veel geslenterd en Dejima bezocht. Dit is een dorp wat is nagebouwd en waar vroeger alleen de VOC als enig buitenlands land in Japan mocht verblijven en handelen. De huizen zien er niet echt Nederlands uit, daarvoor was het misschien te lang geleden maar af en toe hoorde je de Nederlands taal en zag je wat van een Europees interieur terug. Nu even lekker wat eten in de haven, gelukkig kan ik weer normaal eten en drinken en morgen naar mijn laatste bestemming.

 

image

 

 

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

 

image

image

image

image

image

image

Mijn locatie .

7 Reacties op “Nagasaki”
  1. Ronald & Dolly. zegt:

    ..In Japan naar de tandarts moeten…..Horror!..AAAH!. hoe verdoven ze daar, met een glaasje saké?? (of twee) !?
    Fijn dat je je reis zonder problemen kunt voortzetten, geniet van de laatste dagen!
    Prachtige foto´s weer!
    Inmiddels hoeven wij niet meer naar Japan, je was ons voor!………… dan tòch maar weer naar de U.S.A. (zucht)

    Groetjes!

  2. stan zegt:

    Hey Manja,
    Fijn dat je tandpijn is opgelost! Tsjongejongejonge…..
    Geniet nog van de laatste dagen en een hele fijne reis terug!

    x Stan & Simone

  3. Aletheia zegt:

    Jeetje, Manja, heb jij weer! Gelukkig zien de foto’s er wel erg gezellig uit ;). X thei

  4. Maarten Janssen zegt:

    Ik moest toch wel een beetje lachen om je verhaal. Nu snap ik ook de combinatie van noedels sloeberen en tandartsen die een halve dienst per dag draaien. Tip: geen Japanse nootjesmix zou ik zeggen. Gewoon noedels blijven sloeberen.

  5. Eugenie Heesen zegt:

    Lieve Manja, Heb je nog een of ander Monument gezien dat herinnert aan de Atoom-aanvallen?
    Als je pijn hebt en het ook nog zo warm is, staat alles op een laag pitje, en dan toch nog zo,n mooie
    foto,s maken, petje af. Geniet nog even deze laatste week. Liefs Eugenie.

  6. Floor zegt:

    Lieve Manja,

    Gatsie balen zeg dat je zo’n pijn hebt gehad! Lijkt me inderdaad in eerste instantie vreselijk om daar naar een tandarts te moeten. Fijn dat het goed is opgelost. Je foto’s zeggen weer genoeg, wat een ondrukwekkend land! En zo veel verschillende landschappen echt gaaf!
    Hoop je snel te zien als je weer terug bent.

    Dikke kusssssssssen uit Nijmegen

  7. Mama zegt:

    Hallo lieve Manja,

    Wat een pech met je tand en wat een ellende. Gelukkig dat het weer tijdelijk is opgelost en je zonder tandpijn van de laatste dagen kunt genieten in Japan. Op deze manier ben je wel weer een ervaring rijker maar dat had niet gehoeven denk.
    Leuk die nederlandse gebouwen en inrichtingen (kom je alvast in de nederlandse sfeer en is misschien de overgang straks wat minder groot) ziet er ook echt Hollands uit.
    Nu nog goed genieten van je laatste plaats Fukuoka en dan helaas JAPAN met weemoed achterlaten.
    Ik hoop dat het rustig blijft met je tand.
    Heel veel liefs
    Mama

  8.