Hier volgt een verslag van een van mijn hoogtepunten van de reis door Japan. Yakushima was gewoon fantastisch, ik heb zoveel WOW momenten gehad de afgelopen dagen. Dit eiland is heel bijzonder.

Ik kwam eerst in Kagoshima aan vanuit Hiroshima om de volgende dag de ferry te nemen naar Yakushima eiland. Ik had die dag weer erg last van vermoeidheid, en het was een beetje de dag proberen door te komen in Kagoshima. Een beetje rondgelopen daar als een kip zonder kop en op de weg terug de verkeerde tram genomen waardoor ik lang op een lokaal stationnetje moest wachten voor een trein naar mijn hostel. In het hostel onmoette ik een groepje meiden die mee gaan doen aan een vrijwilligerstraject op Yakushima om schildpadden te helpen. Ondanks dat ik al heerlijk gegeten had in een klein noodlesoep tentje kreeg ik wat hapjes van hun om te proberen. Ze hadden van allerlei Japanse snacks en ik heb voor het eerst iets gegeten wat ik echt niet lekker vind. Gefermenteerde bonen, het zijn bruine bonen in een heel slijmerig plakkerig goedje.  Het schijnt wel heel gezond te zijn. Ik had ondertussen afgesproken om te proberen de vroege boot te nemen en dan samen met een hun een autootje te huren om het eiland rond te gaan. Zij zaten al een paar dagen in Kagoshima vast omdat de boot niet ging vanwege een zware  Typhoon. Ik kwam weer precies op het goede moment. Ik begon me wel een beetje zorgen te maken of ik  misselijk  zou worden op de boot. In de avond nog samen met hun naar een public bath geweest, ik had al gehoord van een backpacker over een heetwaterbad met elektriciteit. Hij wist er toen niks van en schrok zich kapot toen hij in een keer schokken voelde. In deze public bath was ook een apart gedeelte met elektrische schokken, en het is maar goed dat zij mij daar even op wezen. Het is bedoeld voor massage maar ik vind water en elektriciteit maar een eng idee. Ik moest het natuurlijk wel proberen, alleen met mijn hand. En het voelt als schrikdraad maar dan door je hele hand en iets minder heftig maar ontspannend vind ik het niet. Daarna in de hele hete onsen, dat voelde net als een kreeft die levend wordt gekookt. Maar hierna kon ik lekker naar mijn bedje om te slapen.

De volgende dag vroeg op, helaas bleken alle snelle boten vol en moesten we met de ferry die er ruim 4 uur over deed. Dit was wel een stabiele grote boot. De Japanse waar ik een auto mee zou huren zat helaas in de snelle boot. Maar in de middag toen ik aankwam in Yakushima en de andere meiden van het vrijwilligersproject had uitgezwaaid ontmoette in het hostel een Nederlandse meid. Dat is voor het eerst. Meteen afgesproken om een strand op te zoeken. Maar de bussen rijden hier niet vaak dus we waren gedwongen om een plaats op te zoeken waar je wel kon zwemmen maar geen echt strand. Toch voor het eerst in de Pacific ocean gezwommen en het was heerlijk weer dus lekker relaxen.

image

 

In de avond de lokale specialiteit geprobeerd, een flying fish. Ondertussen had Jildau me uitgenodigd om een hele lange hike te gaan maken. Zij had afgesproken met een Noor, een Duitser en een belgische om heel vroeg op te staan en een bekende lange hike van meer dan 8 uur te maken met als eindbestemming de oudste en grootste boom van Japan. Ik had al plaatjes gezien en het moest prachtig zijn maar het was wel heel intensief. Dus ik heb de rest van de middag getwijfeld en uiteindelijk besloten dat ik er toch voor zou gaan. In mijn eentje zou ik zoiets nooit doen maar een groep leek het me ook wel gezellig. 

 

image

 

De volgende dag moesten we om 4 uur opstaan! Ja je leest het goed. We moesten de eerste bus naar het startpunt hebben om ook de laatste bus te kunnen halen na het hiken om weer terug te komen.  Het was nog pikkedonker buiten en een beetje gespannen zat ik in de bus en gingen  we langzaam steeds meer omhoog. Bij het startpunt was het een beetje zoeken waar we moesten beginnen aangezien het nog steeds donker was. Wat was het fijn dat Felix de duitse jongen Japans kon en hij heeft heel vaak geholpen met de juiste weg. Nou daar begonnen we dan aan onze hike met zijn vijfen.  Langzaamaan werd het steeds meer licht en kwamen de eerste WOW momenten, wat is dit mooi.

image

image

image

Na heelveel klimmen over rotsen, houten trapjes, boomstronken en riviertjes te hebben overgestoken kwamen we uiteindelijk na een laatste steile klim waarbij je je echt moet vasthouden aan bomen bij een uitzichtpunt.  Het was onbeschrijfelijk om in een keer uit het donkere bos op een rots te klimmen met een prachtig uitzicht en de ochtendzon op je huid te voelen. Dit was al een hoogtepunt na twee uur wandelen en we  waren nog maar net begonnen.

image

image

 

Dit woud is net een sprookjesbos met die mega grote rotsen en hele oude bomen. Als je hier loopt en ik zou aan kinderen vertellen dat hier kabouters en elfjes leven dan zouden ze me allemaal geloven.

 

image

image

 

Uiteindelijk duurde het eindeloos (zo voelde het in ieder geval) totdat we bij het eindpunt kwamen. En het erge is dat je je bewust bent dat je hetzelfde stuk weer helemaal terug moet. En het was weer bijna alleen maar klimmen via trappetjes en rotsen. Dan komt soms even de gedachte naar boven: waar ben ik weer aan begonnen. En Felix vroeg regelmatig aan een Japanner hoe ver het nog was en elke keer kregen we een ander antwoord. Dus daar hadden we ook niks aan. Maar aan alles komt een eind en jawe, we hebben het gehaald. De grootste en oudste boom van Japan hebben wij gezien!

image

Daarna moest iedereen eerst even naar de WC wat nog eens een kwartier verder was en nog meer klimmen. Dat was 1 WCtje voor een heleboel hikers en dat was te ruiken dus een heel snel bezoekje aan het toilet en daarna waardeerde je de frisse lucht om je heen nog meer. Toen begon de afdaling, deze route was heel populair bij de Japanners dus het laatste gedeelte was erg druk. Alle wandeltochten in Japan was ik bijna niemand tegen gekomen en hier lopen ze tijdens een van de zwaarste in een keer allemaal. Het is grappig om te zien hoe ze zich aankleden. Helemaal voorbereid met zwarte thermobroeken, beenbeschermers tegen de regen, regenjacks, hoeden, wandelstokken en luxe wandelrugzakken. En daar lopen Sien en Felix in een jeans en gympen, respect. Dus de terug weg was heel vaak geduldig wachten (waar Japanners heel goed in zijn) omdat er maar een tegelijk op het pad kon lopen. En het was daar gebruikelijk om de klimmende hikers voor te laten gaan. En dan begroet je iedereen met Konnichwaaaa, wat na de zoveelste keer iets  minder enthousiast klinkt

image

 

image

 

Het blijkt dat wij Europeanen heel wat sneller lopen dan de Japanners en ze moesten dan ook regelmatig voor ons opzij

image

 

image

image

image

 

Na een heeeele lange tocht terug kwamen we na bijna negen uur hiken weer terug bij het startpunt. Maar het was wel een van de mooiste en heftigste wandeltochten die ik ooit gemaakt heb. Het was zeker de moeite waard maar zoals je aan onderstaande foto s kon zien was iedereen opgelucht en blij dat het erop zat.

 

image

image

 

In de avond hebben we onszelf beloond met een Japanse BBQ met heerlijke  gemarineerde stukjes vlees. Door de warmte van de BBQ in het midden had iedereen wel moeite om de ogen open te houden en we zijn daarna ook heel vroeg gaan slapen.

image

 

De volgende dag bleven alleen ik en Sien over, de rest ging weer met de boot terug. Sien en ik gingen een heel rustig dagje houden en genieten van de Hot spring aan de zee, dit was aan de andere kant van het eiland. Het was slecht weer deze dag, het blijkt maar weer hoeveel geluk we dag ervoor hadden met ideale omstandigheden. Maar in een natuurlijk heetwaterbad met de bekende rotte eiereen lucht maakt een beetje regen niet uit. Het was heerlijk voor onze spieren en we waren de enige dus we konden ook een fotootje maken.

image

image

 Na de onsen nog even een waterval bezocht en toen met de bus terug naar het hostel. In de avond hebben Sien en ik samen gegeten. Het is zo lastig om van buitenaf te zien wat voor eettentje het is. Er zijn geen ramen en je moet eerst een schuifdeur open doen om te kijken of het iets is. Het is vaak heel klein en je wordt onmiddelijk aangestaard. Na een paar te hebben bekeken werden we hartelijk ontvangen in een klein schattig tentje met Japanse tafels. Ze konden geen engels maar hadden gelukkig wel een engelse menukaart met hier en daar wat grappige foutjes. De vrouw was zo aardig en had volgens mij weinig westerse gasten, volgense mij vonden ze het ook erg grappig hoe wij een beetjes ongemakkelijk aan de lage tafel zaten. Ik moet echt eens iets aan mijn houding gaan doen. Nadat we wat dingetjes besteld hadden kwam de gastvrouw met ansichtkaarten aanzetten om aan ons te laten zien. Met gebaren hadden we een soort van gesprekje. Ze wilde ons echt vermaken. De gerechten waren heerlijk, dumplings met ee nvulling en noodlesoup. En op aandringen van de gastvrouw een soort gehakt van de flying fish. We zaten aardig vol toen ze met een dessert aan kwam, een was een present voor ons. Laat het er nou niet zo aantrekkelijk uit zien en zoals ik al een beetje verwachtte iets van red beans zijn in een zoete jelly variant. Maar ja, nu ze zo vriendelijk was geweest voor ons konden we dit gratis nagerecht niet laten staan. Met moeite hebben we de helft opgegeten totdat het echt tegen ging staan. Na heel veel arigatou (dank je wel)  en buigingen zijn we gegaan.

image

 

Ik had in de planning om de laatste dag een auto te huren, maar helaas was alles al gereserveerd. Ik teleurgesteld omdat ik de mooie stranden aan de andere kant waar ik nog niet geweest was wilde bezoeken. Toen bedacht ik me dat er ook ergens scooters te huur waren. De man van het hostel kon met moeite uiteindelijk een scooter voor me regelen. Ze zijn er hier niet zo happig om scooters uit te lenen aan toeristen. De volgende dag was het prachtig weer en na lekker buiten te hebben ontbeten was ik klaar om eens wat stranden te gaan verkennen. Sien ging vandaag ook met de boot terug dus ik ging  alleen op pad.

image

 

Dit was weer een dag vol WOW momenten en ik heb wel tien keer tegen mezelf gezegd hoe mooi het hier toch is. Niet normaal. Nou de foto s spreken wel voor zich, ik ben langs de kust op gereden met verschillende uitzichtpunten en afgelegen strandjes. Soms even landinwaarts voor een watervalletje, bergen en schattige huisjes waar voornamelijk ouderen wonen. Tijdens de hike in het midden van het woud zijn we geen een aap tegen gekomen die hier ook zouden zijn en dan lopen ze ineens gewoon op de weg.  Tussendoor geluncht op het bekendste en mooiste strand waar ook schildpadden hun eieren leggen. Toen kwam ik daar heel toevallig het groepje meiden tegen van het vrijwilligers traject en lieten ze me twee schattige mini schildpadjes zien. Dit was naast de hike ook echt een van de hoogtepunten van Japan. Heel erg geluk met het weer, want met mooi weer is het zelfs beter op de scooter dan met een auto. Een heerlijk vrij gevoel.

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

 

image

image

image

 

image

 

image

image

 

Morgen terug naar Kagoshima met de ferry en dan komt het einde echt in zicht met nog maar twee plaatsen te gaan. Help! ik wil nog niet werken.

Mijn locatie .

3 Reacties op “Yakushima island”
  1. Jildau zegt:

    Wauw Manja, wat een mooie foto’s! Vind het jammer dat ik niet langer op Yakushima ben gebleven. Had al die watervallen en stranden graag gezien. Maar de Japanse alpen zijn ook echt prachtig! Aanrader voor de volgende reis naar Japan… Geniet nog even van je laatste dagen en misschien zou je me de foto’s van de hike kunnen mailen via wetransfer als je thuis bent? Dank je wel! Vond het gezellig :)

    X Jildau

  2. Floor zegt:

    Lieve lieve Manja,

    Het einde inderdaad in zicht, je lijkt nu wel je draai gevonden te hebben, maar zo gaat dat altijd. Dus geniet nog maar volop van de dagen die nog komen en laat Nederland nog maar even Nederland zijn. Ik krijg echt kriebels van je verslag, fijn dat je zo heerlijk kan ontspannen en genieten.
    Ik denk aan je.

    Kussssss van Floor

  3. Mama zegt:

    Hallo lieve Manja,

    Wow, WOW, WOW, de vele foto’s geven dit gevoel wel van je weer. Nu snappen we ook waarom het even stil was met jouw reisverslagen, na de inspannende tocht en de vele, vele indrukken van dit hele mooie eiland.
    Ja helaas het einde van je reis nadert, geniet nog intens van de laatste dagen. Volgend weekend kun je bijkomen!!! en…..afkicken!!!! (we halen je wel op van het vliegveld om je een vermoeiende nederlandse treinreis te besparen)
    Heb jij je schoenen nog niet versleten met al dat geloop en de hikings?
    Papa en ik hebben weer enorm genoten van het geweldige reisverslag en de vele mooie foto’s.
    Liefs,
    Mama

  4.